Παρατηρήσεις στις Ελληνικές πολεμικές επιχειρήσεις του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου. ΜΕΡΟΣ Β΄ (του Γαβριήλ Συντομόρου)


Στο τότε  Γενικό μας Επιτελείο, επιπροσθέτως, θα μπορούσαν  να προσαφθούν και αστοχίες σαν τις ακόλουθες: Στις 26 Ιουνίου, επί παραδείγματι,   η ελληνική  ταξιαρχία ιππικού  διατάχθηκενα μετακινηθεί από την Βυρώνεια στη  Στρώμνιτσα. Η εν λόγω ταξιαρχία, βέβαια, μετά τις 22 Ιουνίου, όταν  αυτή-προ της μάχης  στη Δοϊράνη- είχε  αιφνιδιαστεί από τον εχθρό στα Σκαφίδια, εμφανίστηκε μεν στις 25  του μηνός στη Βυρώνεια, όπου, όμως, σε αντίθεση με το μεγάλο μέγεθος της συγκεκριμένης μονάδας,  η ίδια  είχε  σε ασήμαντες αναγνωρίσεις  επιδοθεί. Εκτός αυτού,  η  προαναφερθείσα διαταγή  η διαβιβασθείσα στους ιππείς μας  στο παραπάνω χωριό  δεν ανέφερε πουθενά  το σκοπό  για τον  οποίο ανατέθηκε σ’ αυτούς η επόμενή  τους αποστολή στην Στρώμνιτσα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις Ιστορία. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ. ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ, ΣΟΦΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ (πρόταση Ι. Σαββάτιος)


Αντί για ευχές: ΛογικήΦιλότιμοΠαιδεία και ολίγον ρεαλισμό από τον ιδρυτή του σουρεαλισμού André Breton

 1. Παιδεία δεν είναι τα αξιώματά μας, τα πτυχία μας, τα λεφτά μας και η τάχα ‘υψηλή’ καταγωγή μας, αλλά η σχέση μας με την Λογική, η συνείδηση και η αισθητική μας.

——————————————

    2. Παιδεία είναι να τηρούμε προσεχτικά και με υπευθυνότητα τις οδηγίες των ειδικών και αρμόδιων επιστημόνων για την αντιμετώπιση του φονικού ιού Sars-CoV-2, για να μην θέσουμε σε κίνδυνο τη ζωή μας και τις ζωές των άλλων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις Γενικά - Απόψεις. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Η σημασία της ορθής πίστεως για τη ζωή της Εκκλησίας σε 4 συνέχειες : Μέρος Δ΄ Η πίστη είναι εμπειρία και δεν εξαντλείται σε διατυπώσεις (πρόταση Ι. Σαββάτιος)


Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Βοσκός

2 Σεπτεμβρίου 2015

Η εμπειρική βάση της ορθοδόξου θεολογίας θεμελιώνεται, χωρίς αμφιβολία, στη διάκριση ουσίας και ενεργειών στον Θεό. Χωρίς την αποδοχή αυτής της διακρίσεως, η οποία αποτελεί κοινό τόπο στη διδασκαλία όλων των Πατέρων της Εκκλησίας[29], δεν υπάρχει δυνατότητα αληθινών θεοπτικών εμπειριών και, κατά συνέπειαν, χάνεται ο σύνδεσμος του δόγματος με την εμπειρία της θεώσεως, με την εμπειρία της εν Χριστώ σωτηρίας. Όταν δε συμβεί κάτι τέτοιο, τότε αναπόφευκτα τα εκκλησιαστικά δόγματα καταντούν αποκλειστικά και μόνο υπόθεση της ανθρωπίνης διανοίας και είναι σχεδόν αδύνατο πλέον να γίνει κατανοητή η σωτηριολογική τους διάσταση. Τότε μπορεί να μιλήσει κανείς και για εξέλιξη του δόγματος και για εξελληνισμό του Χριστιανισμού και για ανάγκη απαλλαγής του Χριστιανισμού από τα δεσμά του δόγματος και για πολλά άλλα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις Διαχρονικά, Θεολογία. Ετικέτες: . 2 Σχόλια »

Η σημασία της ορθής πίστεως για τη ζωή της Εκκλησίας σε 4 συνέχειες : Μέρος Γ΄ Η πίστη στα δόγματα της Εκκλησίας και η σωτηρία (πρόταση Ι. Σαββάτιος)


Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Βοσκός

28 Αυγούστου 2015

Με αφετηρία την περί πίστεως διδασκαλία της Καινής Διαθήκης κάνουν λόγο γι’ αυτήν και όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίας, τονίζοντας τη σημασία της για τη σωτηρία των ανθρώπων. Κάνοντας λόγο ο Μέγας Αθανάσιος για την “εξ αρχής παράδοσιν και διδασκαλίαν και πίστιν της καθολικής Εκκλησίας, ήν ο μέν Κύριος έδωκεν, οι δε απόστολοι εκήρυξαν, και οι πατέρες εφύλαξαν”, τονίζει, ότι “εν ταύτη… η Εκκλησία τεθεμελίωται, και ο ταύτης εκπίπτων ουτ’ αν είη, ούτ’ αν έτι λέγοιτο Χριστιανός”[21].

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις Διαχρονικά, Θεολογία. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Η σημασία της ορθής πίστεως για τη ζωή της Εκκλησίας σε 4 συνέχειες : Μέρος Β΄ Τα δογματικά όρια της Εκκλησίας (πρόταση Ι. Σαββάτιος)


Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Βοσκός

25 Αυγούστου 2015

Η εκκλησιαστική πίστη, επομένως, το εκκλησιαστικό δόγμα, η αλήθεια της Εκκλησίας έχουν όρια[11]. Δεν πρόκειται, ωστόσο, για όρια που στοχεύουν στον εγκλωβισμό της αλήθειας μέσα σε συγκεκριμένες θεωρητικές διατυπώσεις – άλλωστε η ορθόδοξη θεολογία αποκλείει εξ ορισμού κάτι τέτοιο -, αλλά για τα όρια που χωρίζουν την αλήθεια από το ψέμα και τη διαφυλάσσουν από την αλλοίωση και παραχάραξή της[12]. Είναι οι όροι της πίστεως, οι οποίοι όταν αμφισβητήθηκαν έγιναν Όροι Συνόδων Οικουμενικών. Είναι πολύ χαρακτηριστική η χρήση της λέξεως «όρος» για τις δογματικές διατυπώσεις των Οικουμενικών Συνόδων της Εκκλησίας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις Διαχρονικά, Θεολογία. Ετικέτες: . Leave a Comment »

Η σημασία της ορθής πίστεως για τη ζωή της Εκκλησίας σε 4 συνέχειες : Μέρος Α΄ Η σημασία της ορθής πίστεως για το είναι της Εκκλησίας (πρόταση Ι. Σαββάτιος)


Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Βοσκός

21 Αυγούστου 2015

Η αγάπη του Θεού δεν έχει όρια, είναι άνευ όρων. Όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στον Διάλογο περι ψυχής και αναστάσεως του αγίου Γρηγορίου Νύσσης, η θεία ζωή ενεργείται διά της αγάπης και η αγαπητική ενέργεια του Θεού δεν έχει όρια[1]. Έκφραση της απεριόριστης αγάπης του Θεού αποτελεί τόσο η δημιουργία του σύμπαντος κόσμου και ιδιαιτέρως του ανθρωπίνου γένους, όσο και η καθόλου ιστορία της θείας οικονομίας, με αποκορύφωμά της την εν σαρκί οικονομία του Υιού και Λόγου του Θεού· “ούτω γάρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πάς ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχη ζωήν αιώνιον” (Ιω. 3,16).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αναρτήθηκε στις Διαχρονικά, Θεολογία. Ετικέτες: . Leave a Comment »

π.Γεώργιος Μεταλληνός: «Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὰ Χριστούγεννα καὶ ἡ μυθοποίηση τῶν Χριστουγέννων» (πρόταση Ι, Σαββάτιος)


Τοῦ πατρὸς  Γεωργίου Μεταλληνοῦ

24 Δεκεμβρίου 2016

Ἀπό τὸ βιβλίο: «Παρεμβάσεις Ἱστορικὲς καὶ Θεολογικές», ἐκδ. «Διήγηση», Ἀθήνα 1998.
Ὁ σκοπὸς τῆς ἐνανθρωπήσεως εἶναι ἡ θέωση τοῦ ἀνθρώπου. «Ἄνθρωπος γίνεται Θεός, ἴνα Θεὸν τὸν Ἀδὰμ ἀπεργάσηται» (τροπάριο Χριστουγέννων). «Αὐτὸς ἐνηνθρώπησεν, ἴνα ἠμεῖς θεοποιηθῶμεν» (Μ. Ἀθανάσιος). «Ἄνθρωπος γὰρ ἐγένετο ὁ Θεὸς καὶ Θεὸς ὁ ἄνθρωπος» (Ἰ. Χρυσόστομος). Στὴ λογικὴ ἑνὸς ἠθικιστοῦ ὁ ὅρος «θεοποιηθῶμεν», ποὺ χρησιμοποιοῦν Πατέρες, ὅπως ὁ Μ. Ἀθανάσιος, εἶναι σκάνδαλο. Γι’ αὐτὸ μιλοῦν γιὰ «ἠθικὴ θέωση». Διότι φοβοῦνται νὰ δεχθοῦν ὅτι μὲ τὴ θέωση μεταβάλλεται «κατὰ χάριν» αὐτὸ ποὺ ὁ Τριαδικὸς Θεὸς εἶναι «κατὰ φύσιν» (ἄκτιστος, ἄναρχος, ἀθάνατος). Τὰ Χριστούγεννα εἶναι, γι’ αὐτό, ἄμεσα συνδεδεμένα καὶ μὲ τὴ Σταύρωση καὶ τὴν Ἀνάσταση, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἀνάληψη καὶ τὴν Πεντηκοστή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Αρέσει σε %d bloggers: